Lokomotywy te były eksploatowane na Kolei Krakowsko-Górnośląskiej (KrOs). Zostały zbudowane w zakładach Borsig w Berlinie w 1847 roku w ilości 4 szt.

Od 1850 roku, kiedy to Kolej Krakowsko-Górnośląska została znacjonalizowana, przeszły na stan Cesarsko-Królewskiej Kolei Wschodniej (k.k. Östlichen Staatsbahn - ÖStB), gdzie nadano im nazwy Kraków, Oświęcim, Lemberg (czyli Lwów) oraz Tarnów.

W 1858 roku Cesarsko-Królewska Kolej Wschodnia została zreprywatyzowana a jej linie zostały podzielone pomiędzy Kolej Północną Cesarza Ferdynanda (Kaiser Ferdinands Nordbahn - KFNB) i Kolej Galicyjską Karola Ludwika (Carl Ludwig Bahn – CLB). Wszystkie lokomotywy przeszły na stan CLB.

W 1864 roku lokomotywy o nazwach Kraków i Lemberg zostały wycofane z eksploatacji. Dwie pozostałe służyły dalej i w 1868 roku otrzymały nowe oznaczenia, tj. CLB 1 i 2. Zostały skreślone z inwentarza w 1873 roku.